کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 101

آسود، دو مرغ در یکی دام

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۲۲ - غنودن نرگس لیلی از بیماری، و مجنون بی خواب را در خواب دیدن، و به نفس تند خویش از جای جستن، و بیرون پریدن، و کمر کوه گرفتن، و مجنون را بر تیغ کوه خراشیده و خسته دریافتن، و دست سلوت بر خستگی او سودن، و مرهم راحت رسانیدن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

98
وامیخت دو مغز در یکی پوست
#
99
شد تازه دو چاشنی به یک خوان
#
100
شد زنده دو کالبد به یک جان
#
101
آسود، دو مرغ در یکی دام
انتخاب‌شده
102
وامیخت دو باده در یکی جام
#
103
آراسته شد دو تن به یک ذوق
#
104
افروخته شد دو دل به یک شوق
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 101 از «بخش ۲۲ - غنودن نرگس لیلی از بیماری، و مجنون بی خواب را در خواب دیدن، و به نفس تند خویش از جای جستن، و بیرون پریدن، و کمر کوه گرفتن، و مجنون را بر تیغ کوه خراشیده و خسته دریافتن، و دست سلوت بر خستگی او سودن، و مرهم راحت رسانیدن» است.