کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 143

هر یک ز شب سیاه بی روز

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۲۲ - غنودن نرگس لیلی از بیماری، و مجنون بی خواب را در خواب دیدن، و به نفس تند خویش از جای جستن، و بیرون پریدن، و کمر کوه گرفتن، و مجنون را بر تیغ کوه خراشیده و خسته دریافتن، و دست سلوت بر خستگی او سودن، و مرهم راحت رسانیدن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

140
زان خواب عجب، به حیرت کار
#
141
افسانه خواب چون به سر شد
#
142
بیداری هجر پرده در شد
#
143
هر یک ز شب سیاه بی روز
انتخاب‌شده
144
می کرد شکایتی جگر سوز
#
145
چندان غم دل شد آشکارا
#
146
کامد به نفیر سنگ خارا
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 143 از «بخش ۲۲ - غنودن نرگس لیلی از بیماری، و مجنون بی خواب را در خواب دیدن، و به نفس تند خویش از جای جستن، و بیرون پریدن، و کمر کوه گرفتن، و مجنون را بر تیغ کوه خراشیده و خسته دریافتن، و دست سلوت بر خستگی او سودن، و مرهم راحت رسانیدن» است.