ناگه به چنین شکوفه ریزی

مالنده چنار، دست در دست

گیسوی بنفشه خاک بوسان

چون زلف خمیده عروسان

افتاد گلی به رستخیزی

لیلی، که بهار عالمی بود

زو چشمه زندگی نمی بود