رنج دو جراحت اندکی کن

وینک من اگر وصال خواهی

شوری، زد و کالبد برانگیز

تن با تن و جان به جان، برآمیز

خون دو شهید را یکی کن

گر چز دم سرد مردم ای دوست

خون سرد نشد هنوز در پوست