خالی نکنم ز تو، گل خویش

با آن که کنند ناله و شور

نتوان پس مرده رفت در گور

باین همه، به منزل خویش

چون خاک شود، وجود پاکم

بر باد دهد، زمانه خاکم

با باد صبا غبار گردم