کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 43

گوئید بهر سکون و سیری

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۳۰ - این مویهای بی جان، به گیسوی منور مادر مغفوره خویش، که تاب الشیب نوری داشت، راست افتاد، و بدین نالهای سوزان، نفس حسن را خاکستر کرده شد و گوهر پاک برادر حسام الدین را، که در میان خاک، خورد مور چه گشت، روشن گردانیده آمد، تعمده الله به غفرانه

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

40
باشد چو رفیق روح مادر
#
41
شاید که باتفاق فرخ
#
42
آرید به رحمت خدا رخ
#
43
گوئید بهر سکون و سیری
انتخاب‌شده
44
ایمان مرا دعای خیری
#
45
تا چون به سوی شما کنیم راه
#
46
مومن چو شما روم الی الله
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 43 از «بخش ۳۰ - این مویهای بی جان، به گیسوی منور مادر مغفوره خویش، که تاب الشیب نوری داشت، راست افتاد، و بدین نالهای سوزان، نفس حسن را خاکستر کرده شد و گوهر پاک برادر حسام الدین را، که در میان خاک، خورد مور چه گشت، روشن گردانیده آمد، تعمده الله به غفرانه» است.