کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 41

گفتی: دم اوست مرده رازیست،

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۳۱ - در ختم این نامه مسلسل مجنون و لیلی، که هر رقمش مقر قلب است و خط کشیدن برونمای حرف گیران، که صحیفه مردمان انگشت پنج کنند، و چون نامه ایشان کسانی بر پیچند، از پیچ پیچ مشتی آتام حسن التفاوت کنند، ان شاء الله که کرام الکاتبین این نامه را سیاه نه پیچاند، یوم نطوی اسماء کطی السجل للکتب

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

38
با روی تو بگوی، تا بدانیم
#
39
نبود چو فسانه تو نامی
#
40
بیهوده چه لافی از «نظامی»
#
41
گفتی: دم اوست مرده رازیست،
انتخاب‌شده
42
آن زان ویست، زان تو چیست؟!
#
43
گر زان قدح آری آب خوردم
#
44
بی گفت تو اعتراف کردم
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 41 از «بخش ۳۱ - در ختم این نامه مسلسل مجنون و لیلی، که هر رقمش مقر قلب است و خط کشیدن برونمای حرف گیران، که صحیفه مردمان انگشت پنج کنند، و چون نامه ایشان کسانی بر پیچند، از پیچ پیچ مشتی آتام حسن التفاوت کنند، ان شاء الله که کرام الکاتبین این نامه را سیاه نه پیچاند، یوم نطوی اسماء کطی السجل للکتب» است.