کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 50

ور نیست منش حیات دادم

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۳۱ - در ختم این نامه مسلسل مجنون و لیلی، که هر رقمش مقر قلب است و خط کشیدن برونمای حرف گیران، که صحیفه مردمان انگشت پنج کنند، و چون نامه ایشان کسانی بر پیچند، از پیچ پیچ مشتی آتام حسن التفاوت کنند، ان شاء الله که کرام الکاتبین این نامه را سیاه نه پیچاند، یوم نطوی اسماء کطی السجل للکتب

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

47
زان کرده ام این نوای خوش ساز
#
48
تا گوش زمانه را کنم باز
#
49
زنده ست به معنی اوستادم
#
50
ور نیست منش حیات دادم
انتخاب‌شده
51
آن گنج فشان گنجه پرورد
#
52
بودست بدین متاع در خورد
#
53
وانگه ز جهان فراغ جسته
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 50 از «بخش ۳۱ - در ختم این نامه مسلسل مجنون و لیلی، که هر رقمش مقر قلب است و خط کشیدن برونمای حرف گیران، که صحیفه مردمان انگشت پنج کنند، و چون نامه ایشان کسانی بر پیچند، از پیچ پیچ مشتی آتام حسن التفاوت کنند، ان شاء الله که کرام الکاتبین این نامه را سیاه نه پیچاند، یوم نطوی اسماء کطی السجل للکتب» است.