که بیرون رود پند دانا ز گوش

بیا ساقیا درده آن خون خام

که شد قره العین مستانش نام

چنان گوش من پر کن از بانگ نوش

بیا مطرب آن جره طفل وش

چو طفلان ببر گیر و به نواز خوش

نوایی که تعلیم کرد از نخست