روان کن که خشک است رود رباب

که تلخی بسی دیدم از روزگار

بیا مطر با برکش آواز تر

دماغ مرا تر کن از ساز تر

از آن دست چون ابر باران آب

بیا ساقی آن شربت خوش گوار

کزو بزم گردد چو خرم بهار