زهی گیر کز ذوق آواز وی

و زو مجلس آرای خسرو کنیم

بیا مطربا ساز کن چنگ را

به نالش درار آن پر آهنگ را

حریفان نگردند محتاج می

بیا ساقی آن باده خوش گوار

که تا اندوه و غم نهم بر کنار