فرو شوی زین جان خاکی غبار

بگو تا دمی خرقه بازی کنم

به می دلق خود را نمازی کنم

بیا ساقی آن باده بی خمار

که چون گم شود جان غمناک من

نریزد کسی جرعه بر خاک من

بیا مطرب آواز بر کش بلند