چو بر آتش تیز جوشان شدند

ز بیماری او غمی شد سپاه

که بی رنگ دیدند رخسار شاه

همه دشت یکسر خروشان شدند

همی گفت هرکس که بد روزگار

که از رومیان کم شود شهریار

فرازآمد آن گردش بخت شوم