چو خواب ایدت بر سر تخت خود

به نان پاره معده خرسند کن

ولیکن چنان خور گرت درخورد

که تو می خوری نی ترا می خورد

بیاموز بیداری از بخت خود

تو بیدار باش اشکار و نهان

که از پاست آباد خسبد جهان