دوم آنکه بر عزم صحرای راز

به فرزند خود بایدم یاوری

که در قصر من اوست رخشنده باغ

هم از گوهر من فروزد چراغ

چو در مهد عصمت کنم پا دراز

دراندم که غلطم به صندوق پست

ز صندوق بیرون کنندم دو دست