بسا تن که او بار صندل نبرد

که ناگه ز خاک سیه باد گشت

بسا در که گم شد درین خاک پست

که از خاک جز خاک نامد بدست

که در زیر انبار گل شد چو مرد

بنایی کسی از گل براری بر آب

بسی بر نیامد که گردد خراب