مباش از نوای فلک نا شکیب

که مهمان غیری شود بامداد

مکن میل این خاک چون ناکسان

که پیوند او نیست جز با خسان

که چشمش چو هندوست آهو فریب

شنیدم که لقمان دانش پژوه

که آمد ز بس زندگانی به ستوه