آمدم بر در تو بی خودوار

توئی و جز ترا نشاید گفت

ای به صد لطف کارسازنده

بنده را از کرم نوازنده

با خودم دار بی خودم مگذار

به کرم رخت خواجگیم بسوز

بنده ام خوان و بندگی آموز