آنچه بی می توان شد از وی مست

عیش می کرد و کام دل می راند

باده می خورد و گنج می افشاند

جستی از مطربان چابک دست

حاضر خدمتش غلامی چند

گشته همتاش در کمان و کمند

خاص تر ز آن همه کنیزی بود