گفت بهرام کارزو داریم

سرو را باد و باد را پا داد

چون تمنای آن تماشا داشت

رفت جائی که آن تمنا داشت

که هنرهات پیش چشم آریم

نازنین را که آن همه رم و رام

بود بهر شکنجه بهرام