هوسی بودش از دل افروزی

بود شاهی به شهر یاری چست

در سر اندیب پایه تختش

قدم آدم افسر بختش

در چه کار دانش آموزی

داشت پیوسته چون نکو رایان

میل با زیرکان دانایان