سود بر خاک بندگی رخ خویش

شاه چون دید کان سه گوهر پاک

می شناسند گوهر از خاشاک

شادمان شد ز بخت فرخ خویش

لیکن از پیش بینی و پی غور

با جگر گوشگان شد اندر شور

داد فرمان که هر سه بدر منیر