زان نمو دارد ور بینی شان

بنده شد زان فراستی به صواب

هر یکی را به صد نوا و نواخت

ساخت برگی چنان که باید ساخت

کرد رغبت به همنشینی شان

منزلی دادشان درون سرای

تا بود نزدشان به خلوت جای