دل چو گشتیش فارغ از همه کار

کرد رغبت به همنشینی شان

منزلی دادشان درون سرای

تا بود نزدشان به خلوت جای

تازه کردی نشاط را بازار

با حریفان تو و به تنهائی

باده خوردی به مجلس آرائی