هر که نخواهد همی گشایش کارش

پای طرب را به دام گرم درافکند

کیست به گیتی خمیر مایه ادبار؟

آن که به اقبال او نباشد خرسند

گو: بشو و دست روزگار فروبند

ای ملک، از حال دوستانش همی ناز

ای فلک، از حال دشمنانش همی خند