امروز به اقبال تو، ای میر خراسان

ای عاشق دل داده بدین جای سپنجی

همچون شمنی شیفته بر صورت فرخار

هم نعمت و هم روی نکو دارم و سیار

درواز و دریواز فرو گشت و بر آمد

بیمست که: یک بار فرود آید دیوار