خیره شود بیروان و ماند حیران

مدح همه خلق را کرانه پدید است

مدحت او را کرانه نی و نه پایان

نیست شگفتی که رودکی به چنین جای

ورنه مرا بو عمر دلاور کردی

وان گه دستوری گزیده عدنان

زهره کجا بودمی به مدح امیری؟