مگیر سخت که دیوانه یی است چند آنجا

به خانه تو همه روز بامداد بود

که آفتاب نیارد شدن بلند آنجا

بشانه شست تو می بافت زلف چون زنجیر

کجا روم که ز کوی تو هر کجا که روم

رسد زجعد کمندت خم کمند آنجا

ز زلفش آمد یای باد حال دلها چیست؟