اثر این بود فال میمون را

مهر بگشای لعل میگون را

مست کن عاشقان محزون را

رخ نمودی و جان من بر دی

دل من کشته شد بقای تو باد

چه توان کرد حکم بی چون را

از درونم نمی روی بیرون