نازک مگوی ساعد خوبان که خرد کرد

دستوریی خنده لب جان فزای را

مطرب بزن رهی و مبین زهد من از انک

بر سبحه نست شرف چنگ و نای را

چندین هزار بازروی زور آزمای را

ای دوست عشق چون همه چشم است گوش نیست

چه جای پند خسرو شوریده رای را