مرنج از بهر جان خسرو اگر چه می کشد یارت

غریبی زیر دیوارش چگونه می کند تنها

بیا ای جان هر قالب که تا زنده شوند از سر

بکویت عاشقان کز جان تهی کردند قالبها

که باشد خوب رویان را بسی زین گونه مذهبها