آخر شب صبح را کردم غلط

من همان دولت همی دیدم به خواب

بی خودی زد راهم از نی تا به صبح

خانه خالی بود و او مست و خراب

زانکه هم رویش بد و هم ماهتاب

زلف برکف شب همی پنداشتم

کز بنا گوشش برآمد آفتاب