به طراوت رخ تو رشک گل سیراب است

در شب هجر که از روز قیامت بتر است

مردم دیده من غرقه بخون جگر است

به تبسم دهنت غیرت تنگ شکر است

ای صبا گر گذری برسرآن کو برسان

خبر ما بر آنکس که ز ما بی خبر است