رخ و زلفش را میدانم باری که خوشند

خبری ده به من ای باد که جانان چون است؟

آن گل تازه و آن غنچه خندان چون است؟

دل دیوانه من پهلوی ایشان چون است؟

هم به جان و سرجانان که گمانیش مگوی

گو همین یک سخن راست که جانان چون است؟