چون تو اندر دل منی غم نیست

دهنت ذره و کم از ذره است

رخ ز خورشید ذره ای کم نیست

گر جهانی غم است در دل من

تازه کن جان خسرو از غم خویش

کین جراحت سزای مرهم نیست