داغ دگر این است که از گریه بشستم

از جان گله دارم که مرا زنده چرا داشت؟

اندوه جدایی ز کسی پرس که یک چند

دور فلک از صحبت یارانش جدا داشت

آن داغ که دامانت ز خون دل ما داشت