بی سرو خرامنده به صحرا نتوان رفت

بی شاهد رعنا به تماشا نتوان رفت

صحرا و چمن پهلوی من هست بسی لیک

همره تو شو ای دوست که تنها نتوان رفت

مائیم و سر کوی تو گر پیش نخوانی