هر چه دارند ز آئین نکویی خوبان

یاد می دارد که از مات نمی آید یاد

عهدها بستی و می داشتم امید وفا

ای امید من و عهد تو سراسر همه باد

همه داری و بدان چشم بدانت مرساد

ماجرای دل گم گشته بی نام ونشان

هر که را باز نمودیم نشانی به تو داد