چه خوشست گل ولیکن چه کنم که خار دارد

دل من ببرد زلفش جگرم بحتست چشمش

تو مباش غافل ای جان که هنوز کار دارد

نتوانمش ببینم که رقیب ناموافق

برو ای صبا و خالی که ترا ز هجر دیدن

برسانش ار چه دانم که کم استوار دارد

بخدا که سینه من بشکاف و جان به رو کن