کنم نظاره هنوز آرزو بجا باشد

شوم فدای جمالی که گر هزاران سال

بلا و فتنه از آن نخل باد یارب دور

که برگ و فتنه او میوه بلا باشد

ندانم این دل آواره را که فتوی داد