گردیگری نداند من دانم از که باشد

درشهر فتنه ای شد می دانم از که باشد

ترکیست صید افگن پنهانم از که باشد

هر روز اندرین شهر خلقی زدل برایند

دردم گذشت از حد معلوم نست تا خود

سامانم از که خیزد درمانم از که باشد

چون کرد طره تو غارت قرار خسرو