بس دست تظلم که به دامان تو یابند

گر خاک وجودم زپس مرگ ببیزند

زنگار گرفته همه پیکان تو یابند

فردای قیامت که به انصاف رسد خلق

هر جاکه گریزد دل سودا زده من

بازش به سر زلف پریشان تو یابند