وان مرغ رفته را هوس آشیان نبود

بیگانه وار از سر ما سایه برگرفت

ما را ز آشنایی او این گمان نبود

گل آمد و به باغ رسیدند بلبلان

یارب که دوش غایب من خانه که بود

تشویش این چراغ ز پروانه که بود؟