زنهار که آن بند قباچست نبندی

دل خود چه متاعی است که از ما طلبد دوست

حقا که اگر جان طلبد زود برآید

کز نازکیش بخیه براندام برآید

او کرده ترش گوشه ابرو ز سر خشم

من منتظر لب که چه دشنام برآید