به خاک پاش که سر بر ندارم از قدمش

ستمگری که دلم شاد نیست جز به غمش

به خامه راست نیاید شکایت ستمش

اگر ز دست اجل چند که امان یابم

هزار نامه نوشتم به خون دیده ولی

به این دیار نیامد کبوتر حرمش

مباشری که به کنج فراق می نوشد