درد مجروحی که نالد از دل افگار خویش

مرده را حسرت زمردن نیست هست از بهر آنکه

باز می گیرند زوهم صحبتان دیدار خویش

هر که روزی ناوکی خوردست او داند که چیست

راز با دیوار هم گفتن نمی آرم ازانک

گوشها می بینم از هر سو پس دیوار خویش

گفته ای گه گه که خواهم کرد کارت را به هجر