خسروا پهلوی من شین ساعتی دل ده مرا

گوشها می بینم از هر سو پس دیوار خویش

گفته ای گه گه که خواهم کرد کارت را به هجر

کار من کردی و کردی ، عاقبت آن کار خویش

زانکه دل می افتدم از گریه های زار خویش