در کنج غم افتاده من بریاد سرو خویشتن

می مرد از ان پیکان کین پیر و جوان از هر طرف

زنجیر دلها موی او دلال سرها خوی او

در چار سوی روی او بازار جان از هر طرف

زانم چه کاید درچمن سرو روان از هر طرف

زین پس که از خوی بدت آهنگ بیرون باشدت

سرم که چون خسرو بسی گیرد عنان از هر طرف