که آن هر دو غماز را می شناسم

میبنید تا می توانید در وی

که من آن سر انداز را می شناسم

نبینم به سویش ز بیم دو چشمش

شبم تازه شد جان بدشنام مستی

توبودی من آواز را می شناسم

زمن پرس ذوق سخنهای خسرو