شبم تازه شد جان بدشنام مستی

که من آن سر انداز را می شناسم

نبینم به سویش ز بیم دو چشمش

که آن هر دو غماز را می شناسم

توبودی من آواز را می شناسم

زمن پرس ذوق سخنهای خسرو

که من آن ره و ساز را می شناسم